Gökçe denizin köpürmüş dalgaları haşince vurdu kıyıya.
Bir balıktın martıyı gördükçe kanat çırpmak için heveslenen.
Hasetlendin ve arzuladın farklı olanı, kendin olmaktansa.
Martı olsan heveslenirdin o balığa, deryada serinleyen.
Dünyeviyetle kandıradurdun bir ömür kendini.
Yarana şifayı terkettin, yeni yaralar için.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta