Yağmur damlasının buğusuydu gözlerin
Düşerken toprağa sislerin arasından.
Bitmeyen gitmelerinde soğuktu ellerin
Yolcularken gölgeni hüzün duvarlarından.
İnsanın yüreğini acımasızca kanırtır
Kokuları saklayan ayrılık rüzgarları.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta