Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Toplumunda yarasıysa bu illet
Çare bulunmalı çaresi devlet
Neden akıllanmaz ki bu millet
Akıl denen şey büyük bir nimet........Reyhan Alteş
Yüreğinize sağlık anlam ve anlatımı güzel şiirinizi ve sizi canı gönülden kutlarım kaleminiz daim ilhamınız bol olsun saygı ve sevgilerimle.
Önemli anlamlı bir konuya değinmişsiniz- ne yazık ki ülkemizde fazlasıyla kurbanları var- çok yönlü mücadele gerektiren bir durum- bulaşmak ayrı bir dert- bu dertten kurtulmak ayrı bir dert- allah kimseyi bu duruma düşürmesin- hiç bir ana babayı böyle bir dersle sınamasın- saygılar..
'Duyarlı Yüreğine ve kalemine sağlık gönül dostum
tebrik ediyorum güzel bir çalışma olmuş.
Hürmet ve muhabbetlerimle..
Dizeleriniz çok güzel anlam içeriyor..toplum dışı edilmemeli uyuşturucu kullananlar kazandırılmalı yeniden topluma..denemek gerek başarmak içten değil,uyuşturucu batağından kurtarmak en güzel mutluluktur insana...deneyin kazanalım hep beraber..
Belki son parasıydı, belkide borç almıştı
Hatta kanını satmış veyahutta çalmıştı
Arkadaşına kanmış dostuna inanmıştı
Bir defadan ne çıkar sözüne aldanmıştı.
Artık müptela olmuş düşmüştü bu zillete
Uyuşturucu denen zehir saçan illete
Herşey tozpembe diye anlatırdı millete
Eroinmandır diye namlandı memlekete.
Denemekten ne çıkar lafı canına yetti
Ana, Babası ona tedavi teklif etti
Uysal davranamadı tedaviyi reddetti
O, yaşamayı değil ölmeyi tercih etti.
Toplumun yarasıdır buna dayanmaz yürek
Kanayan bu yaraya bir çare bulmak gerek
Seyirci kalamayız neme lazım diyerek
Duyarsız davranmakla boşa gidiyor emek.
Yüreğine sağlık sayın Alpaydın,toplumsal yaralarımız.İyiki seni tanıdım.Tebrikler.
Mürsel Adıgüzel
toplumsal şiir
duyarlısınız kutlarım
Duyarlı yüreğinizi gönülden kutlarım. Keşke hiç olmasa, keşke uyuşturucu sözü sözlüklerden çıkarılsa. Başarılarınızın devamı dileğimle.
Suna Doğanay
Gençlerimizi bekleyen en büyük tehlike. Her şey de olduğu gibi bunun yoluda eğitimden ve sevgiden geçiyor. Ama eğitilmesi gerekenler bu sefer anne ve babalar çocuklarımıza biraz daha fazla vakit ayırırsak, biraz daha sevgi ve anlayışla yaklaşırsak belkide onları bu illetten uzak tutabiliriz. Tebrikler çok önemli bir konuya temas etmişiniz. Gözem Başak
Evet dost, uyuşturucu için birlikte mücadele ama bilinçli olarak yapılmazsa sonuç hüsran olur.
Duyarlı yüreğinizi tebrik ediyorum.
Toplumun yarasıdır buna dayanmaz yürek
Kanayan bu yaraya bir çare bulmak gerek
Seyirci kalamayız neme lazım diyerek
Duyarsız davranmakla boşa gidiyor emek
Yüreğinize sağlık sn Alpaydın.Başarı dileklerimle...
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta