Uyusam bile dinlendirecek
Bir uykum yok artık
Uyansam bile gündüz olduğunu farkettirecek
Bir pencerem yok artık.
İnsan unutsa bile kış gelir bulur güneşin battığı yerde senin donup kaldığın anıları bende eritecek bir lodos.
Sabah 8.45 treni geçse bile evinin önünde
Hatırlayacağım anıları zamanında seni benden alıp götürecek bir saatim yok artık.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta