Uyurken öldüm, toprağına gömdüler beni
Kurbandım, yaşam adamıştı beni uğruna.
Gözlerinin bilenmiş kılıcıyla kestiler başımı
Sadaka verdiler yüreğimi yoksul denize.
Ne ağlayan vardı, ne ağıt yakan üstümde.
Sesinin kutsal suyuyla yıkadılar bedenimi
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta