Sende otur fakir sofrası bu!
misafir umduğunu değil bulduğuna şükretmeli,
yokluk görmemiş yüreğine bir kuru sevda sundugum için mahçubum,
ben pek bilmem şatafatlı sofraların nazik tavırlarını,
ayak uyduramam senin hayatına,
sen var git lüks hayatın yüzeysel sevgilerine...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta