Her gün uyuyordu dün de hep uyuyordu
Üstünden güneş doğuyor uyuyor
Güneş üstüne batıyor yine uyuyordu...
Sıradan hayatına aşırı olan saygıdan
Belki ondan daha çok korkudan
Akşam yatanlar erkenden kalktılar
Güneşten önce ayaklandılar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta