Bugün uyumasan olur mu,
Gece bana ağır geliyor sensiz.
Saatler ilerlemiyor,
Duvarlar susuyor,
Kalbim konuşuyor ama
Kimse dinlemiyor.
Bugün sesini duymak istiyorum,
Bir “iyi misin” yeter bana,
Bir kelimeyle toparlanır belki
Dağılmış bütün yanlarım.
Sesin dokunsun istiyorum
Uykusuzluğuma,
Yorgunluğuma merhem olsun.
Sesine doymak istiyorum,
Çünkü bazı insanlar
Bir kez duyulunca yetmez,
Bazı sesler vardır
İnsanı hayata bağlar.
Ben çok sabahlar ettim
Sesin olmadan,
Gün doğdu ama
İçim aydınlanmadı.
Biraz seni anmak istiyorum gecemde,
Herkes uykudayken
Ben seninle uyanık kalmak istiyorum.
Adını sayıklamak değil,
Sessizce içimde büyütmek istiyorum.
Çünkü anmak bazen
Özlemekten daha ağır.
Sensizken çok uykusuz kaldı bu beden,
Yastık soğuk,
Yorgan yabancı,
Gece bana düşman oldu.
Gözlerim kapalıyken bile
Sen eksiktin sol yanımda,
Ve sol yanım eksik olunca
Bütün geceler soldu.
Sesini duymadan çok sabahlar ettim,
Kahvem acıydı,
Güneş erken doğdu,
Ama içimde hep geç kaldı umut.
Sesin olmadan
Saatler sadece sayılardan ibaretti,
Zaman geçmedi,
Sadece ben eksildim.
Solumda sen eksiktin,
Eksik olan her şey
Yavaş yavaş çürüttü geceleri.
Geceler soldu,
Ben sustum,
Kalbim yoruldu.
Bugün uyumasan olur mu,
Bu geceyi birlikte bitirelim istiyorum.
Belki konuşmayız çok,
Belki susarız uzun uzun,
Ama bil ki
Sesin varsa
Ben hâlâ buradayım.
Ve eğer yine sabah olursa
Sesinle olsun istiyorum,
Çünkü sensiz
Her gün doğumu
Biraz daha karanlık oluyor.
Kayıt Tarihi : 5.1.2026 00:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!