İlkbahar gelince ısınır toprak,
Uyanır ağaçlar, açılır yaprak.
Uyuyor mu halâ, şu bizim ahmak?
Sen kış uykusunda kalıcı olma.
Aç yapraklar gibi can kat dünyaya,
Kalmadı zamanın senin hülyaya.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta