İlkbahar gelince ısınır toprak,
Uyanır ağaçlar, açılır yaprak.
Uyuyor mu halâ, şu bizim ahmak?
Sen kış uykusunda kalıcı olma.
Aç yapraklar gibi can kat dünyaya,
Kalmadı zamanın senin hülyaya.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta