Karanlık bir gecede sevdim.
Seni
İstanbulun uyuyup ışıklarını söndürdüğü bir gecede. Saçalrın kış ateşi o ateşi yağmurların söndüremediği bir gecede sigaram gibi sönmeyen bir gecede ömrümün geçtiği uzun bir gecede.
Bir gül güneşe ne kadar muhtacsa bende sana okadar muhtacım gecem dön sana muhtacım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta