Gecenin uzun seyrine odaklanıyorum
Hafiften esen rüzgar
Beni dansa çağırıyor adeta
Yıldızlar alışılagelmemiş bir yarış içindeler
Ay , ışığını sakınıyor penceremden
Ağlıyor bir başak omuzlarımda
Durmak bilmez bir ses yankılanıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta