Bugün yine...
Kurulduğu unutulmuş geçmiş zaman saati uyandırdı beni..
Saatin ötüşü milli egoistlerin arabesk parçalarından biriydi...
Kapımdan çıktığımda iki yakamı daha büyük dişli çarkların arasına kaptırdım...Evimdekiler bana yeterdi...
Bense ancak çarkların dönüşündeki ritm olabilirdim...
Herkesi birbirine bağlayan bu çarklar sarhoş olmaz mıydı hiç...
İlk çarkı çeviren gizli kahraman, o kesintisiz güç kaynağı...
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta