Bugün yine...
Kurulduğu unutulmuş geçmiş zaman saati uyandırdı beni..
Saatin ötüşü milli egoistlerin arabesk parçalarından biriydi...
Kapımdan çıktığımda iki yakamı daha büyük dişli çarkların arasına kaptırdım...Evimdekiler bana yeterdi...
Bense ancak çarkların dönüşündeki ritm olabilirdim...
Herkesi birbirine bağlayan bu çarklar sarhoş olmaz mıydı hiç...
İlk çarkı çeviren gizli kahraman, o kesintisiz güç kaynağı...
Ne zaman durdurur dönüşü, ne zaman yorulurdu...
Ses mekanik, görüntü mekanik, organ mekanik, kalp mekanik olmadan dayanabilir mi ki çarklara...
İnsanlardan umudu kestim hayvanlar bir boynuz darbesi vuramaz mıydı çarklara...
Kayıt Tarihi : 19.2.2016 11:05:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!