İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'mor çıkın / hevesle süslenen gelin otağı
tövbe kuşlarının unuttuğu ecir
zenci sesimiz yaktığı isyan
duman ısırığının ihbar ettiği sayrılık
ele avuca sığmaz bölünüşler
hala yetişkin değil göz yaşı
gözün aydın olsun kara
üniformasız hüzünlerin haytalığıdır şiir
veda kekemeleği hepsi
uykusuz ranza'.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta