Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'mor çıkın / hevesle süslenen gelin otağı
tövbe kuşlarının unuttuğu ecir
zenci sesimiz yaktığı isyan
duman ısırığının ihbar ettiği sayrılık
ele avuca sığmaz bölünüşler
hala yetişkin değil göz yaşı
gözün aydın olsun kara
üniformasız hüzünlerin haytalığıdır şiir
veda kekemeleği hepsi
uykusuz ranza'.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta