Aydınlık örtüyor kelimelerin görünürlüğünü,
Geceleri daha bir belirginleşiyor acılarımın okunaklığı,
Üstelik ayı da sildim, attım defterimden,
Artık bir hatrı yok kelimelerimin belleğinde.
Çürümüş parmaklarıma bağışlanan bir kalem,
Nasıl gebeyse kelimelere,
Küflü tırnaklarımı da geçiriyorum kelimelerimin üzerine düşen gecenin siktir git mavisine!
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta