Uykusuz Geceler Şiiri - İbrahim Yılmaz

Gölgeler şehri örtünce
Gecenin sükutu başlar yüreğinde
Aklından neler neler geçer
Bir Allah bilir bir de sen
Hayatın muhasebesini yaparsın
Sığdıramazsın duygularını geceye
Seni en iyi sevdiğin anlar
O da yanında değil ki
Çok uzaklarda
İşte o zaman
Gözlerin derin bir aşkla
Tatlı bir özlemle geceye dalar.

Bilirim uykusuz gecelerde
Bazen insan kendini çaresiz hisseder
Kalbini doluya koysa almaz
Boşa koysa dolmaz
Kaf dağına kaçar uykuları
Sağına dönse duvar
Soluna baksa duvar
Geniş odan daraldıkça ruhunu sıkar
Aynaları hiç sorma
Hep yalancıdır aynalar.

Dürüst insanların sevdaları hep çiledir
Hal bu ki maskeli yüzlerde
Kirlenmiş aşklar bir hiledir
Mutluymuş gibi yaşıyor insanlar
Keşke şelale olsa gözlerimde yağmurlar
Seni paylaşsam, seni yaşasam ömrümce
Candan bir sözüne
Özgün bir bakışına
Ben nelerimi vermezdim
Çünkü ben seni yürekten sevdim.

Şunu asla unutma
Allah varsa gam yok
Bütün dağlar yıkılsa
Nehirler kurusa
Yıldızlar sönse
Güneş kör olsa da
Bir gören var
Bir duyan var
Biz sıra dışı bir aşkı yaşıyoruz
Kolaya talip değiliz
Dünya da bizim
Mahşerde bizim
Cennette bizim
Bizim abdestimizden şüphemiz yok
Bu aşkın hicranı da bizim
Vuslatı da bizim.

Sen üzülme sevdiğim
Yapay engeller ayıramaz bizi
Bizim aşkımızın şahidi Allah'tır
Bu sözün üzerine söz yoktur
Sen her gece
Kadeh gibi
Gözlerine doldur
Kana kana iç aşkımızı
Çok çaresiz kalırsan
Hayalimizle seviş
Dinlerken aşk şarkılarımızı.

Ağustos 2025