Yatarken uykusuz, yatağıma
Çocukluğumu düşledim.
Oynadım oyunlarımı, sakladım suçlarımı.
Uzun sokak maceralarımı,annemin eve çağırışlarını..
Kurduğum düşleri hatırladım.
Maviye giden gemilerim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bilişsel bi bakışla varlık numunelerine tümel de olsa tikel taraflarını görebilmek hülyaların bu kadar tezyin edilebilir...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta