Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bence hepimiz yüreğimizin derinliklerinde ayni şeye ihtiyaç duyuyoruz...Sevgili Günay.
Sevgili Günay,
tüm yaşamımız hep o sevgiliyi aramakla geçmiyor mu?...
Kısa ama güzel bir şiir ...devamını yazmanı temenni ediyorum...nice şiirlerini okumayı bekliyorum...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta