Uykularım firar etmiş,
Aklım desen bende değil.
Kalbimi sorarsan,
O da tekliyor bugünlerde...
Sırtımda bilinmeyen bir yel...
Sanki beni bir yerlere sürüklüyor...
Bilmediğim, görmediğim insanlar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel bir şiir Ayberk'cim. Daha çok kitap, daha çok şiir okuyarak ve daha sık gözlem yaparak eminim yazın dağarcığını geliştireceksin. Seni tebrik ediyorum. Başarılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta