Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu kaynama gerçek değil, oyun mu?
Eğik başlar halka geçmiş boyun mu?
Durmuşoğlum sanki uysal koyun mu?
Ayaktayken çöken uykular derin.
EMEĞİNİZE SAĞLIK KUTLARIM GÜZEL BİR ÇALIŞMA SAYGILAR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta