Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ay doğuyor
sunmada bir gül
acılarını
puslu camlarda
seninle
ay doğuyor
ne kadar uzağındasın
yerle göğün
ne kadar
acıyla
ay doğuyor
üşüyen çocuklar
bu kış evinde
aşka değinmeyelim
bu gece
ay doğuyor
sunmada bir gül
acılarını seninle
günlerimiz
yekpare___
'bu hafta(Serenad)adli siir,imin benzerlerini okumayi sectim!...ve siz kiymetli sair,in bu güzel siir,ini okumaktan büyük keyif aldim...yürekten kutlarim degerli Üstad!...siir sayfalarinda bulusmak dilegi ile...sevgi-saygilarimla...yakup icik almanya'
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta