El sallıyorum umutlara
Çünki gece bitmek üzere
Uyumaya gidiyorum bulutlara,
Yelken açıyorum sehere.
Evet, gidiyorum kendimi bırakıp
Ruhum ile gidiyorum, bedenimi yakıp
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta