Bir meydan muharebesinin kalıntıları...Akbabaların başında pervane olduğu yanılgılar...Yorgun bedenler, yorulmanın anlamını unutan bedenler...Kusmuklarında yaşamak uğruna yedi cücelerini terk eden pamuk prensesler...Karanlığın sonsuzluğunda cebinde el feneri barındıran; iblisin tanrı ilan ettiği ucubeler...Donunu sıyırmadan sidik yarışına giren, kendi çadırında çalıp oynayan çengiler...Sömürgemde kendini kral ilan edenler...Yanılgılarını çarmıha germekten; nasırlaşmış avuçlarını aralayıp ibadet eden mesihler...Dudaklarımdan çıkacak iki kelimeyle peşkeş çektiği ruhunu tatmin eden dipsizler...İşte ödülünüz...Siz kazandınızorgazmın doruklarına ulaşabilir...Varlığınızı olabildiğince tatmin edebilirsiniz...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta