Kaç zaman sürecek bu uyku bilinmez.
Sonsuzluğa açılan kapıdan girerken,
Ağlamak sızlamak fayda etmez,
Can bedenden, ruh tenden ayrılırken...
Beyaz bez parçasıdır dünyalığın,
Başka ne bir giysi, ne de bir hediye,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel bir şiir manası derin.kaleminize sağlık. Allah iyi kullarından eylesin.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta