İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Bazen de gece uyurken, uyumuyor insan, kaybolan bir sevdayı yakalarım diye bekliyor üç beş satır, yiten zaman...
uyut ki
uçsuz bucaksız sızıyım
yangınları bedenime sapladığım
külleri savruk
sudan bir şey eksiltmeden
böyle kayboluyor zaman
... ey uyku!çehremde büyüttüğüm hicran ve isyan şu aklım kadar.
yada
böyle
kaybolamıyor insan..
Su geceyi dinlendirir.
Bir kadının eteğinden boşaltılmışsa..
Abdulbaki Akpınar şiirleri de beni dinlendiriyor..
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta