Gül kokuyorsun bir de Amansiz, acimasiz kokuyorsun Gittikçe daha keskin kokuyorsun, daha yogun Dayanilmaz bir sey oluyorsun, biliyorsun Hirçin hirçin, pembe pembe Öfkeli öfkeli gül Gül kokuyorsun nefes nefese.
Gül kokuyorsun, amansiz kokuyorsun Ve aci ve yigit ve nasil gerekiyorsa öyle Sen koktukça düsümde görüyorum onu Düsümde, yani her yerde Yüzü sararmis, titriyor dudaklari Sakaklari ter içinde Tam alninin altinda masmavi iki ates Iki su Iki deniz bazen Bazen iki damla yaz yagmuru Mermerini emerek daglarinin Siirler söylüyor gene Ölümünden bu yana yazdigi siirler Kizaraktan birtakim siirlere Büyük sular büyük gemileri sever çünkü Ve odur ki büyüklük Siir insanin içinden dopdolu bir hayat gibi geçerse O zaman ölünce de siirler yazar insan Ölünce de yazdiklarini okutur elbet Ve senin böyle amansiz gül koktugun gibi Yasamanin her bir yerinde.
Gül kokuyorsun, amansiz kokuyorsun Bu koku dünyayi tutacak nerdeyse Gül, gül! diye bagiracak çocuklar bütün Herkes, hep bir agizdan: gül! Ve her seyin üstüne bir gül islenecek Saçlarin, alinlarin, gögüslerin üstüne Yüreklerin üstüne Bembeyaz kemiklerin Mezarsiz ölülerin üstüne Kurumus gözyaslarinin Titreyen kirpiklerin üstüne Kenetlenmis çenelerin Agarmis dudaklarin Unutulmus çigliklarin üstüne Kederlerin, yaslarin, sevinçlerin üstüne Ve her seyin üstüne bir gül islenecek.
Bir rüzgar, bir firtina gibi esecek gül Yillarca esecek belki Ve ansizin dünyamizi görecegiz bir sabah Görecegiz ki Biz dünyamizi gerçekten görmemisiz daha Geceyi, gündüzü, yildizlari Görmemisiz hiç Tanismaya komamislar bizi güzelim dünyamizla.
Öyleyse dostlar birakin bu yalnizliklari Bu umutsuzluklari birakin kardesler Göreceksiniz nasil Güller güller güller dolusu Nasil gül kokacagiz birlikte Amansiz, acimasiz kokacagiz Dayanilmaz kokacagiz nefes nefese.
Edip Cansever
SUSKUNUM SANA
Hangi siire baslasam suskunum sana Dag gögsünde bir kaya diliyle suskun Güneste kavrulan bir kum tanesi Çatlayan dudaklarim oluyor her gece Yagmura suskun yasamaya suskun Haykirabilsem Belki bir nehir köpürebilir sesimde Silinebilir kurakligin bütün izleri Upuzun çöller vadilesebilir içimde
Hangi güzelligi özlesem suskunum sana Yürek boslugunda bir of kadar suskun Özlüyorum seni masmavi Kosuyorum sana bembeyaz Ve kahroluyorum bir anda kapkara Ah oluyorum Of oluyorum Ve susuyorum Oysa haykirabilsem Isik yumagi bir pinar olur solugum
Hangi türküye uzansam suskunum sana Agit agit, özlem özlem suskun Tut ki vurulmusum Asktan ve kandan bir damla olmusum Bir saçlarinin rüzgarina Bir de agzinin kiyilarina konmusum Hangi dalga silebilir beni senden Hangi kasirga koparabilir Ben saç tellerinde bir ezgi olmusum Coskularin her sahlanisinda Sana deprem deprem susmusum Ve sana susmaktan inan ki yorulmusum
Yeter olsun gözlerinde isik firtinasi Sözlerinde baski yasasi yeter Hangi kavgayi özlesem suskunum sana Zafer sabahlarinda gece kadar Bayram sabahlarinda yas kadar suskun Böyle güzelliklere de Böyle suskunluklara da lanet olsun Al bu suskunlugumu al artik Al ki Bütün gürültüler kahrolsun
ADNAN YÜCEL
ŞERM Û ESEF E, GER TU BI ZİMANÊ XWE NEXWÎNÎ RABORÎ Û ŞOPA XWE Lİ TARÎXÊ NEBÎNÎ BÊ QÎMET Û TEQDÎR Çİ Jİ DİJMİN RE BİÇÎNÎ TA KENGÊ HER Û HER Bİ VÎ RENGÎ TU BİMÎNÎ CÎGERXWÎN
GÜL KOKUYORSUN
Gül kokuyorsun bir de
Amansiz, acimasiz kokuyorsun
Gittikçe daha keskin kokuyorsun, daha yogun
Dayanilmaz bir sey oluyorsun, biliyorsun
Hirçin hirçin, pembe pembe
Öfkeli öfkeli gül
Gül kokuyorsun nefes nefese.
Gül kokuyorsun, amansiz kokuyorsun
Ve aci ve yigit ve nasil gerekiyorsa öyle
Sen koktukça düsümde görüyorum onu
Düsümde, yani her yerde
Yüzü sararmis, titriyor dudaklari
Sakaklari ter içinde
Tam alninin altinda masmavi iki ates
Iki su
Iki deniz bazen
Bazen iki damla yaz yagmuru
Mermerini emerek daglarinin
Siirler söylüyor gene
Ölümünden bu yana yazdigi siirler
Kizaraktan birtakim siirlere
Büyük sular büyük gemileri sever çünkü
Ve odur ki büyüklük
Siir insanin içinden dopdolu bir hayat gibi geçerse
O zaman ölünce de siirler yazar insan
Ölünce de yazdiklarini okutur elbet
Ve senin böyle amansiz gül koktugun gibi
Yasamanin her bir yerinde.
Gül kokuyorsun, amansiz kokuyorsun
Bu koku dünyayi tutacak nerdeyse
Gül, gül! diye bagiracak çocuklar bütün
Herkes, hep bir agizdan: gül!
Ve her seyin üstüne bir gül islenecek
Saçlarin, alinlarin, gögüslerin üstüne
Yüreklerin üstüne
Bembeyaz kemiklerin
Mezarsiz ölülerin üstüne
Kurumus gözyaslarinin
Titreyen kirpiklerin üstüne
Kenetlenmis çenelerin
Agarmis dudaklarin
Unutulmus çigliklarin üstüne
Kederlerin, yaslarin, sevinçlerin üstüne
Ve her seyin üstüne bir gül islenecek.
Bir rüzgar, bir firtina gibi esecek gül
Yillarca esecek belki
Ve ansizin dünyamizi görecegiz bir sabah
Görecegiz ki
Biz dünyamizi gerçekten görmemisiz daha
Geceyi, gündüzü, yildizlari
Görmemisiz hiç
Tanismaya komamislar bizi güzelim dünyamizla.
Öyleyse dostlar birakin bu yalnizliklari
Bu umutsuzluklari birakin kardesler
Göreceksiniz nasil
Güller güller güller dolusu
Nasil gül kokacagiz birlikte
Amansiz, acimasiz kokacagiz
Dayanilmaz kokacagiz nefes nefese.
Edip Cansever
SUSKUNUM SANA
Hangi siire baslasam suskunum sana
Dag gögsünde bir kaya diliyle suskun
Güneste kavrulan bir kum tanesi
Çatlayan dudaklarim oluyor her gece
Yagmura suskun yasamaya suskun
Haykirabilsem
Belki bir nehir köpürebilir sesimde
Silinebilir kurakligin bütün izleri
Upuzun çöller vadilesebilir içimde
Hangi güzelligi özlesem suskunum sana
Yürek boslugunda bir of kadar suskun
Özlüyorum seni masmavi
Kosuyorum sana bembeyaz
Ve kahroluyorum bir anda kapkara
Ah oluyorum
Of oluyorum
Ve susuyorum
Oysa haykirabilsem
Isik yumagi bir pinar olur solugum
Hangi türküye uzansam suskunum sana
Agit agit, özlem özlem suskun
Tut ki vurulmusum
Asktan ve kandan bir damla olmusum
Bir saçlarinin rüzgarina
Bir de agzinin kiyilarina konmusum
Hangi dalga silebilir beni senden
Hangi kasirga koparabilir
Ben saç tellerinde bir ezgi olmusum
Coskularin her sahlanisinda
Sana deprem deprem susmusum
Ve sana susmaktan inan ki yorulmusum
Yeter olsun gözlerinde isik firtinasi
Sözlerinde baski yasasi yeter
Hangi kavgayi özlesem suskunum sana
Zafer sabahlarinda gece kadar
Bayram sabahlarinda yas kadar suskun
Böyle güzelliklere de
Böyle suskunluklara da lanet olsun
Al bu suskunlugumu al artik
Al ki
Bütün gürültüler kahrolsun
ADNAN YÜCEL
ŞERM Û ESEF E, GER TU BI ZİMANÊ XWE NEXWÎNÎ
RABORÎ Û ŞOPA XWE Lİ TARÎXÊ NEBÎNÎ
BÊ QÎMET Û TEQDÎR Çİ Jİ DİJMİN RE BİÇÎNÎ
TA KENGÊ HER Û HER Bİ VÎ RENGÎ TU BİMÎNÎ
CÎGERXWÎN