Görüp ahkâm-ı asrı münharif sıdk u selâmettenÇekildik izzet ü ikbal ile bâb-ı hükumettenUsanmaz kendini insan bilenler halka hizmettenMürüvvet-mend olan mazlûma el çekmez iânettenHâkir olduysa millet şânına noksan gelir sanmaYere düşmekle cevher sâkıt olmaz kadr ü kıymettenVücûdun kim hamîr-i mâyesi hâk-i vatandandırNe gam râh-ı vatanda hâk olursa cevr ü mihnettenMuîni zâlimin dünyâda erbâb-ı denâettirKöpektir zevk alan sayyâd-ı bî-insâfa hizmettenHemen bir feyz-i bâkî terkeder bir zevk-i fânîyeHayatın kadrini âlî bilenler hüsn-i şöhrettenNedendir halkta tûl-i hayâta bunca rağbetlerNedir insâna bilmem menfaat hıfz-ı emânettenCihânda kendini her ferdden alçak görür ol kimUtanmaz kendi nefsinden de âr eyler melâmettenFelekten intikam almak demektir ehl-i idrâkeEdip tezyîd-i gayret müstefîd olmak nedâmettenDurur ahkâm-ı nusret ittihâd-ı kalb-i milleteÇıkar âsâr-ı rahmet ihtilâf-ı re’y-i ümmettenEder tedvîr-i âlem bir mekînin kuvve-i azmiCihân titrer sebât-ı pây-ı erbâb-ı metânettenKazâ her feyzini her lûtfunu bir vakt için saklarFütûr etme sakın milletteki zâ’f u betâettenDeğildir şîr-i der-zencîre töhmet acz-i akdâmıFelekte baht utansın bî-nasîb erbâb-ı himmettenZiyâ dûr ise ezc-i rif’atinden ıztırârîdirHicâb etsin tabiat yerde kalmış kabiliyettenBiz ol nesl-i kerîm-i dûde-i Osmâniyânız kimMuhammerdir serâpâ mâyemiz hûn-ı hamiyettenBiz ol âlî-himem erbâb-ı cidd ü içtihâdız kimCihângîrâne bir devlet çıkardık bir aşîrettenBiz ol ulvî-nihâdânız ki meydân-ı hâmiyetteBize hâk-i mezar ehven gelir hâk-i mezellettenNe gam pür-âteş-i hevl olsa da gavga-yı hürriyetKaçar mı merd olan bir cân için meydân-ı gayrettenKemend-i cân-güdâzı ejder-i kahr olsa cellâdınMüreccahtır yine bin kerre zencîr-i esârettenFelek her türlü esbâb-ı cefâsın toplasın gelsinDönersem kahbeyim millet yolunda bir azîmettenAnılsın mesleğimde çektiğim cevr ü meşakkatlerKi ednâ zevki âlâdır vezâretten sadârettenVatan bir bî-vefâ nâzende-i tannâza dönmüş kimAyırmaz sâdıkân-ı aşkını âlâm-ı gurbettenMüberrâyım recâ vü havfden indimde âlîdirVazifem menfaatten hakkım ağrâz-ı hükûmettenCivanmerdân-ı milletle hazer gavgadan ey bidâdErir şemşîr-i zulmün âteş-i hûn-ı hamiyettenNe mümkün zulm ile bidâd ile imhâ-yı hürriyetÇalış idrâki kaldır muktedirsen âdemiyettenGönülde cevher-i elmâsa benzer cevher-i gayretEzilmez şiddet-i tazyîkden te’sîr-i sıklettenNe efsunkâr imişsin âh ey dîdâr-ı hürriyetEsîr-i aşkın olduk gerçi kurtulduk esârettenSenindir şimdi cezb-i kalbe kudret setr-i hüsn etmeCemâlin tâ ebed dûr olmasın enzâr-ı ümmettenNe yâr-ı cân imişsin âh ey ümmid-i istikbâlCihânı sensin âzâd eyleyen bin ye’s ü mihnettenSenindir devr-i devlet hükmünü dünyâya infâz etHüdâ ikbâlini hıfzeylesin her türlü âfettenKilâb-ı zulme kaldı gezdiğin nâzende sahrâlarUyan ey yâreli şîr-i jeyân bu hâb-ı gaflettenNAMIK KEMAL
Görüp ahkâm-ı asrı münharif sıdk u selâmetten
Çekildik izzet ü ikbal ile bâb-ı hükumetten
Usanmaz kendini insan bilenler halka hizmetten
Mürüvvet-mend olan mazlûma el çekmez iânetten
Hâkir olduysa millet şânına noksan gelir sanma
Yere düşmekle cevher sâkıt olmaz kadr ü kıymetten
Vücûdun kim hamîr-i mâyesi hâk-i vatandandır
Ne gam râh-ı vatanda hâk olursa cevr ü mihnetten
Muîni zâlimin dünyâda erbâb-ı denâettir
Köpektir zevk alan sayyâd-ı bî-insâfa hizmetten
Hemen bir feyz-i bâkî terkeder bir zevk-i fânîye
Hayatın kadrini âlî bilenler hüsn-i şöhretten
Nedendir halkta tûl-i hayâta bunca rağbetler
Nedir insâna bilmem menfaat hıfz-ı emânetten
Cihânda kendini her ferdden alçak görür ol kim
Utanmaz kendi nefsinden de âr eyler melâmetten
Felekten intikam almak demektir ehl-i idrâke
Edip tezyîd-i gayret müstefîd olmak nedâmetten
Durur ahkâm-ı nusret ittihâd-ı kalb-i millete
Çıkar âsâr-ı rahmet ihtilâf-ı re’y-i ümmetten
Eder tedvîr-i âlem bir mekînin kuvve-i azmi
Cihân titrer sebât-ı pây-ı erbâb-ı metânetten
Kazâ her feyzini her lûtfunu bir vakt için saklar
Fütûr etme sakın milletteki zâ’f u betâetten
Değildir şîr-i der-zencîre töhmet acz-i akdâmı
Felekte baht utansın bî-nasîb erbâb-ı himmetten
Ziyâ dûr ise ezc-i rif’atinden ıztırârîdir
Hicâb etsin tabiat yerde kalmış kabiliyetten
Biz ol nesl-i kerîm-i dûde-i Osmâniyânız kim
Muhammerdir serâpâ mâyemiz hûn-ı hamiyetten
Biz ol âlî-himem erbâb-ı cidd ü içtihâdız kim
Cihângîrâne bir devlet çıkardık bir aşîretten
Biz ol ulvî-nihâdânız ki meydân-ı hâmiyette
Bize hâk-i mezar ehven gelir hâk-i mezelletten
Ne gam pür-âteş-i hevl olsa da gavga-yı hürriyet
Kaçar mı merd olan bir cân için meydân-ı gayretten
Kemend-i cân-güdâzı ejder-i kahr olsa cellâdın
Müreccahtır yine bin kerre zencîr-i esâretten
Felek her türlü esbâb-ı cefâsın toplasın gelsin
Dönersem kahbeyim millet yolunda bir azîmetten
Anılsın mesleğimde çektiğim cevr ü meşakkatler
Ki ednâ zevki âlâdır vezâretten sadâretten
Vatan bir bî-vefâ nâzende-i tannâza dönmüş kim
Ayırmaz sâdıkân-ı aşkını âlâm-ı gurbetten
Müberrâyım recâ vü havfden indimde âlîdir
Vazifem menfaatten hakkım ağrâz-ı hükûmetten
Civanmerdân-ı milletle hazer gavgadan ey bidâd
Erir şemşîr-i zulmün âteş-i hûn-ı hamiyetten
Ne mümkün zulm ile bidâd ile imhâ-yı hürriyet
Çalış idrâki kaldır muktedirsen âdemiyetten
Gönülde cevher-i elmâsa benzer cevher-i gayret
Ezilmez şiddet-i tazyîkden te’sîr-i sıkletten
Ne efsunkâr imişsin âh ey dîdâr-ı hürriyet
Esîr-i aşkın olduk gerçi kurtulduk esâretten
Senindir şimdi cezb-i kalbe kudret setr-i hüsn etme
Cemâlin tâ ebed dûr olmasın enzâr-ı ümmetten
Ne yâr-ı cân imişsin âh ey ümmid-i istikbâl
Cihânı sensin âzâd eyleyen bin ye’s ü mihnetten
Senindir devr-i devlet hükmünü dünyâya infâz et
Hüdâ ikbâlini hıfzeylesin her türlü âfetten
Kilâb-ı zulme kaldı gezdiğin nâzende sahrâlar
Uyan ey yâreli şîr-i jeyân bu hâb-ı gafletten
NAMIK KEMAL