Kemal Eroğlu - Hakkında Yazdığı Tanıtım Yazısı

Görüp ahkâm-ı asrı münharif sıdk u selâmetten

Çekildik izzet ü ikbal ile bâb-ı hükumetten

Usanmaz kendini insan bilenler halka hizmetten

Mürüvvet-mend olan mazlûma el çekmez iânetten

Hâkir olduysa millet şânına noksan gelir sanma

Yere düşmekle cevher sâkıt olmaz kadr ü kıymetten

Vücûdun kim hamîr-i mâyesi hâk-i vatandandır

Ne gam râh-ı vatanda hâk olursa cevr ü mihnetten

Muîni zâlimin dünyâda erbâb-ı denâettir

Köpektir zevk alan sayyâd-ı bî-insâfa hizmetten

Hemen bir feyz-i bâkî terkeder bir zevk-i fânîye

Hayatın kadrini âlî bilenler hüsn-i şöhretten

Nedendir halkta tûl-i hayâta bunca rağbetler

Nedir insâna bilmem menfaat hıfz-ı emânetten

Cihânda kendini her ferdden alçak görür ol kim

Utanmaz kendi nefsinden de âr eyler melâmetten

Felekten intikam almak demektir ehl-i idrâke

Edip tezyîd-i gayret müstefîd olmak nedâmetten

Durur ahkâm-ı nusret ittihâd-ı kalb-i millete

Çıkar âsâr-ı rahmet ihtilâf-ı re’y-i ümmetten

Eder tedvîr-i âlem bir mekînin kuvve-i azmi

Cihân titrer sebât-ı pây-ı erbâb-ı metânetten

Kazâ her feyzini her lûtfunu bir vakt için saklar

Fütûr etme sakın milletteki zâ’f u betâetten

Değildir şîr-i der-zencîre töhmet acz-i akdâmı

Felekte baht utansın bî-nasîb erbâb-ı himmetten

Ziyâ dûr ise ezc-i rif’atinden ıztırârîdir

Hicâb etsin tabiat yerde kalmış kabiliyetten

Biz ol nesl-i kerîm-i dûde-i Osmâniyânız kim

Muhammerdir serâpâ mâyemiz hûn-ı hamiyetten

Biz ol âlî-himem erbâb-ı cidd ü içtihâdız kim

Cihângîrâne bir devlet çıkardık bir aşîretten

Biz ol ulvî-nihâdânız ki meydân-ı hâmiyette

Bize hâk-i mezar ehven gelir hâk-i mezelletten

Ne gam pür-âteş-i hevl olsa da gavga-yı hürriyet

Kaçar mı merd olan bir cân için meydân-ı gayretten

Kemend-i cân-güdâzı ejder-i kahr olsa cellâdın

Müreccahtır yine bin kerre zencîr-i esâretten

Felek her türlü esbâb-ı cefâsın toplasın gelsin

Dönersem kahbeyim millet yolunda bir azîmetten

Anılsın mesleğimde çektiğim cevr ü meşakkatler

Ki ednâ zevki âlâdır vezâretten sadâretten

Vatan bir bî-vefâ nâzende-i tannâza dönmüş kim

Ayırmaz sâdıkân-ı aşkını âlâm-ı gurbetten

Müberrâyım recâ vü havfden indimde âlîdir

Vazifem menfaatten hakkım ağrâz-ı hükûmetten

Civanmerdân-ı milletle hazer gavgadan ey bidâd

Erir şemşîr-i zulmün âteş-i hûn-ı hamiyetten

Ne mümkün zulm ile bidâd ile imhâ-yı hürriyet

Çalış idrâki kaldır muktedirsen âdemiyetten

Gönülde cevher-i elmâsa benzer cevher-i gayret

Ezilmez şiddet-i tazyîkden te’sîr-i sıkletten

Ne efsunkâr imişsin âh ey dîdâr-ı hürriyet

Esîr-i aşkın olduk gerçi kurtulduk esâretten

Senindir şimdi cezb-i kalbe kudret setr-i hüsn etme

Cemâlin tâ ebed dûr olmasın enzâr-ı ümmetten

Ne yâr-ı cân imişsin âh ey ümmid-i istikbâl

Cihânı sensin âzâd eyleyen bin ye’s ü mihnetten

Senindir devr-i devlet hükmünü dünyâya infâz et

Hüdâ ikbâlini hıfzeylesin her türlü âfetten

Kilâb-ı zulme kaldı gezdiğin nâzende sahrâlar

Uyan ey yâreli şîr-i jeyân bu hâb-ı gafletten

NAMIK KEMAL