karşında duruyorum ellerini uzat belki zamanların içinde seninle varolabiliriz neden ikimizden biri yenilmek zorunda neden zamanları acımasızca harcamıyoruz neden sen bana bende sana yatırım yapmayalım.uykunun kucağında niye niye yalnızlık olsun yoldaşım sen niye olmayasın hey hayat belki umduğunu bulamayabilirsin bende ama denemekle ne kaybederiz.Uzun oldu seninle satırlarda buluşmayalı. Ne ise şimdi satırlarımdasın. Şimdi sadece benim bildiğim suretimi satırlarım sırasıyla çizecek. Ve seninle dolu bu satırlar bittikten sonra karşımda olacaksın…
Oysa bugün çok özledim seni. Yaptığım yolculukta yanımda olup, yanı başımda uyumanı çok isterdim. Ki muhakkak uyurken güzel olmalısın. Saçların hafif dağınık şekilde, tüm doğallını ortaya çıkarıyor olurdu. Ama olmadı. Yoktun yine.
Bugün gerçekten kötüydüm. Yorgunluk, hafif nezle ve ayağımın incinmesi, hepsi birden geldi. Arkadaşlar durumu farketti. Senin yokluğun sarmıştı çünkü tüm bedenimi…
Adının baş harflerinde yazmaya çalıştığım şiirlerle dolu odam. Ve bu buruşuk kağıtlar etrafı dağınık gösteriyor. Tıpkı hayatımın dağınık görünüşü gibi. Ki zaten içimdeki onarılmz acıyı, bir çok şeyi beraberinde götürerek, boktan espirilerime gömüyorum. Dışarıdan çok mutlu, içerdei çok umutsuz bir ben var.
İşte böyle… Sensiz bir dünyanın eşiğinde çok farklı halerde. Kapıyı yine araladım…
neden sen bana bende sana yatırım yapmayalım.uykunun kucağında niye niye yalnızlık olsun yoldaşım sen niye olmayasın hey hayat belki umduğunu bulamayabilirsin bende ama denemekle ne kaybederiz.Uzun oldu seninle satırlarda buluşmayalı. Ne ise şimdi satırlarımdasın. Şimdi sadece benim bildiğim suretimi satırlarım sırasıyla çizecek. Ve seninle dolu bu satırlar bittikten sonra karşımda olacaksın…
Oysa bugün çok özledim seni. Yaptığım yolculukta yanımda olup, yanı başımda uyumanı çok isterdim. Ki muhakkak uyurken güzel olmalısın. Saçların hafif dağınık şekilde, tüm doğallını ortaya çıkarıyor olurdu. Ama olmadı. Yoktun yine.
Bugün gerçekten kötüydüm. Yorgunluk, hafif nezle ve ayağımın incinmesi, hepsi birden geldi. Arkadaşlar durumu farketti. Senin yokluğun sarmıştı çünkü tüm bedenimi…
Adının baş harflerinde yazmaya çalıştığım şiirlerle dolu odam. Ve bu buruşuk kağıtlar etrafı dağınık gösteriyor. Tıpkı hayatımın dağınık görünüşü gibi. Ki zaten içimdeki onarılmz acıyı, bir çok şeyi beraberinde götürerek, boktan espirilerime gömüyorum. Dışarıdan çok mutlu, içerdei çok umutsuz bir ben var.
İşte böyle… Sensiz bir dünyanın eşiğinde çok farklı halerde. Kapıyı yine araladım…
Bekliyorum…
ne dersin zamanlarını çalalım mı mutluluğun....