Ey özünün sırlarına akıl ermeyen; Suçumuza, duamıza önem vermeyen; Günahtan sarhoştum, ama dilekten ayık; Umudumu rahmetine bağlamışım ben. Büyükse de isyanım, kötülüklerim, Yüce Tanrı'dan umut kesmiş değilim; Bugün sarhoş ve harap ölsem de yarın Rahmete kavuşur elbet kemiklerim. Tanrım bir geçim kapısı açıver bana; Kimseye minnetsiz yaşamak yeter bana; Şarap içir, öyle kendimden geçir ki beni Haberim olmasın gelen dertten başıma. Rahmetin var, günah işlemekten korkmam; Azığım senden, yolda çaresiz kalmam; Mahşerde lutfunla ak pak olursa yüzüm Defterim kara yazılmış olsun, aldırmam. Derde gama yatkın yüreğime acı; Bu tutsak cana, garip gönlüme acı; Bağışla meyhaneye giden ayağımı, Kızıl kadehi tutan elime acı.
Akıl bu kadehi övdükçe över; Alnından sevgiyle öptükçe öper; Zaman Usta'ysa bu canım nesneyi Hem yapar hem kırıp bin parça eder. Ey zaman, bilmez misin ettiğin kötülükleri? Sana düşer azapların, tövbelerin beteri. Alçakları besler, yoksulları ezer durursun: Ya bunak bir ihtiyarsın, ya da eşeğin biri. Her sabah yeni bir gün doğarken, Bir gün de eksilir ömürden; Her şafak bir hırsız gibidir Elinde bir fenerle gelen. Dünya dediğin bir bakışımızdır bizim; Ceyhun nehri kanlı göz yaşımızdır bizim; Cehennem, boşuna dert çektiğimiz günler, Cennetse gün ettiğimiz günlerdir bizim. Yaşamanın sırlarını bileydin Ölümün sırlarını da çözerdin; Bugün aklın var, bir şey bildiğin yok: Yarın, akılsız, neyi bileceksin?
Demedim mi? Oraya gitme demedim mi sana, seni yalnız ben tanırım demedim mi? Demedim mi bu yokluk yurdunda hayat çeşmesi ben'im?
Bir gün kızsan bana, alsan başını, yüz bin yıllık yere gitsen, dönüp kavuşacağın yer ben'im demedim mi?
Demedim mi şu görünene razı olma, demedim mi sana yaraşır otağı kuran ben'im asıl, onu süsleyen, bezeyen ben'im demedim mi?
Ben bir denizim demedim mi sana? Sen bir balıksın demedim mi? Demedim mi o kuru yerlere gitme sakın, senin duru denizin ben'im demedim mi?
Kuşlar gibi tuzağa gitme demedim mi? Demedim mi senin uçmanı sağlayan ben'im, senin kolun kanadın ben'im demedim mi?
Demedim mi yolunu vururlar senin, demedim mi soğuturlar seni. Oysa senin ateşin ben'im, sıcaklığın ben'im demedim mi?
Türlü şeyler derler sana demedim mi? Kötü huylar edinirsin demedim mi? Ölmezlik kaynağını kaybedersin demedim mi? Yani beni kaybedersin demedim mi?
Söyle, bunları sana hep demedim mi? &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
güneşim ayım geldi gözüm kulağım geldi gümüş bedenlim geldi altın madenim geldi başımın sarhoşluğu geldi gözümün nuru geldi... yolumu vuran geldi gümüş bedenli güzel kapımdan ansızın çıkageldi şarap içmeliyim şarap şimşekler saçmalı aklım bunun tam vakti kuş olmalıyım uçmalıyım kolum,kanadım geldi bir anda aydınlık içinde dünya bir anda dünya sabahlar gibi işte , bağırmanın tam zamanı şimdi işte , kükremenin tam zamanı benim koca aslanım geldi! %%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%% Grup Yorum / Partizan
tek insan nedir ki? sadece bir damla... uçsuz bucaksiz gökyüzünün bosluguna savrulmus bir yagmur damlacigi tek insan neye yarar azginca uguldayan firtinalar altinda dayaninca bagrina kanli elleri yeryüzünün? tek insan ne yapabilir sinip gizlenmekten baska? yasayan en yüce güç, en asilmaz barikat halkin örgütüdür tipki bir okyanus gibi; kurumayan örs gibi, çekiç gibi; sekil veren demire kabaran dalgalarla karsilayan; uguldayan rüzgari halkin örgütüdür gücü güce ulanir, yükselir derinlesir, arinir, dayaniklanir denizde bir damla olunca insan al ve savur benim de yüregimi ufkuna kat, ateslendir, sekil ver bakislarima beni yalçin güzelliklerle kusandir sarsilmaz yigitliklerle donat sevgimi yenilmez, evincimi ulasilmaz kil düsmana öfkemi bile, gürlestir bilgimi rüzgarinla aydinlat örgütüm al beni halkimla yeniden yarat
kitlikta ve soguklarda sehirde tarlalarda lenin'in isaretiyle ayaklandi partizan
beyazlarin elinde kalan son kiyiya varmak için daglardan ve ovalardan ilerledi partizan
kan ve can bedeli bu zafer dokuzyüzonyedilerde karlarda ve firtinada sovyeti kurtardilar
beyaz ordu'yu yenerek ezerek atamanlari bitirdiler bu savasi denizin kiyisinda
siir: nihat behram söz: t. atourov müzik: s. alimov
*********************************************************************************************************************************************************************************************************************************Demedim mi?
Oraya gitme demedim mi sana,
seni yalnız ben tanırım demedim mi?
Demedim mi bu yokluk yurdunda hayat çeşmesi ben'im?
Bir gün kızsan bana,
alsan başını,
yüz bin yıllık yere gitsen,
dönüp kavuşacağın yer ben'im demedim mi?
Demedim mi şu görünene razı olma,
demedim mi sana yaraşır otağı kuran ben'im asıl,
onu süsleyen, bezeyen ben'im demedim mi?
Ben bir denizim demedim mi sana?
Sen bir balıksın demedim mi?
Demedim mi o kuru yerlere gitme sakın,
senin duru denizin ben'im demedim mi?
Kuşlar gibi tuzağa gitme demedim mi?
Demedim mi senin uçmanı sağlayan ben'im,
senin kolun kanadın ben'im demedim mi?
Demedim mi yolunu vururlar senin,
demedim mi soğuturlar seni.
Oysa senin ateşin ben'im,
sıcaklığın ben'im demedim mi?
Türlü şeyler derler sana demedim mi?
Kötü huylar edinirsin demedim mi?
Ölmezlik kaynağını kaybedersin demedim mi?
Yani beni kaybedersin demedim mi?
Söyle, bunları sana hep demedim mi?
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
güneşim ayım geldi
gözüm kulağım geldi
gümüş bedenlim geldi
altın madenim geldi
başımın sarhoşluğu geldi
gözümün nuru geldi...
yolumu vuran geldi
gümüş bedenli güzel
kapımdan ansızın çıkageldi
şarap içmeliyim şarap
şimşekler saçmalı aklım
bunun tam vakti
kuş olmalıyım uçmalıyım
kolum,kanadım geldi
bir anda aydınlık içinde dünya
bir anda dünya sabahlar gibi
işte , bağırmanın tam zamanı şimdi
işte , kükremenin tam zamanı
benim koca aslanım geldi!
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
Grup Yorum / Partizan
tek insan nedir ki? sadece bir damla...
uçsuz bucaksiz gökyüzünün
bosluguna savrulmus bir yagmur damlacigi
tek insan neye yarar
azginca uguldayan firtinalar altinda
dayaninca bagrina kanli elleri yeryüzünün?
tek insan ne yapabilir sinip gizlenmekten baska?
yasayan en yüce güç, en asilmaz barikat
halkin örgütüdür
tipki bir okyanus gibi; kurumayan
örs gibi, çekiç gibi; sekil veren demire
kabaran dalgalarla karsilayan; uguldayan rüzgari
halkin örgütüdür
gücü güce ulanir, yükselir
derinlesir, arinir, dayaniklanir
denizde bir damla olunca insan
al ve savur benim de yüregimi
ufkuna kat, ateslendir, sekil ver bakislarima
beni yalçin güzelliklerle kusandir
sarsilmaz yigitliklerle donat
sevgimi yenilmez, evincimi ulasilmaz kil düsmana
öfkemi bile, gürlestir
bilgimi rüzgarinla aydinlat
örgütüm al beni halkimla yeniden yarat
kitlikta ve soguklarda sehirde tarlalarda
lenin'in isaretiyle ayaklandi partizan
beyazlarin elinde kalan son kiyiya varmak için
daglardan ve ovalardan ilerledi partizan
kan ve can bedeli bu zafer dokuzyüzonyedilerde
karlarda ve firtinada sovyeti kurtardilar
beyaz ordu'yu yenerek ezerek atamanlari
bitirdiler bu savasi denizin kiyisinda
siir: nihat behram
söz: t. atourov
müzik: s. alimov