Ayşe’nin kızıBen aslında kendimi yazdım… Arka bahçemi…Gönlüme batan ‘Gül dikenini’Yaşadıklarımı… Gördüklerimi yazdım…Yetmedi…Yaşamadıklarımı da yazdım… Bilmeden yazdım.Gelişti düşüncelerim. Değiştim… Öğrendim, yeniden yazdım…Benim; kendini arayan ışık… Suda şavkı parlayan, denize düşen yıldız…Benim; gerili keman teli, yanakları yaş Nazlı…Benim; büyümeyen çocuk…Benim; küçük ‘Fahriye’… Yılbaşının ilk bebeği.Benim; hayatın ‘Suskun Öfke’si’… Mahaçel’li Nine’nin ‘canının direği’…Benim; anasız ‘cibili tavuk’Balıkçılar kahvesi; benim. Kıyıdaki boyası dökülmüş mavi sandal; benim.Benim teskin edilemeyen ihtiyar balıkçı… Benim; akşamın alaca karanlığında, evinde olması gerekirken dilenen çocuk… Milli bayramların gediklisi Ayşe Kadın… Benim; 10 Kasım’larda gururla akıtılan ağıt…Benim; ipek böceğine dizilen şiir… Annemin komşuya verdiği dut dalındaki yaprak…Benim; burnumda tüten yasemin kokusu… Dim Çayı’nda boşa akan duru su…Sökülen portakal ağacı; benim…Benim; şehirleşmeye yenik düşen kara fırın… Dokusu bozulan kale yamacı… Alanya’da beton; benim.Benim; baskısı yanlış gazete… Trafik kazasında buruk kalan gül…Benim; Ağustos’u dolu…Benim; Toslak’lı bebek… Benim; hayata emanet… Ayşe’nin kızı; benim.
Ayşe’nin kızı
Ben aslında kendimi yazdım… Arka bahçemi…
Gönlüme batan ‘Gül dikenini’
Yaşadıklarımı… Gördüklerimi yazdım…
Yetmedi…
Yaşamadıklarımı da yazdım… Bilmeden yazdım.
Gelişti düşüncelerim. Değiştim… Öğrendim, yeniden yazdım…
Benim; kendini arayan ışık… Suda şavkı parlayan, denize düşen yıldız…
Benim; gerili keman teli, yanakları yaş Nazlı…
Benim; büyümeyen çocuk…
Benim; küçük ‘Fahriye’… Yılbaşının ilk bebeği.
Benim; hayatın ‘Suskun Öfke’si’… Mahaçel’li Nine’nin ‘canının direği’…
Benim; anasız ‘cibili tavuk’
Balıkçılar kahvesi; benim. Kıyıdaki boyası dökülmüş mavi sandal; benim.
Benim teskin edilemeyen ihtiyar balıkçı… Benim; akşamın alaca karanlığında, evinde olması gerekirken dilenen çocuk… Milli bayramların gediklisi Ayşe Kadın… Benim; 10 Kasım’larda gururla akıtılan ağıt…
Benim; ipek böceğine dizilen şiir… Annemin komşuya verdiği dut dalındaki yaprak…
Benim; burnumda tüten yasemin kokusu… Dim Çayı’nda boşa akan duru su…Sökülen portakal ağacı; benim…
Benim; şehirleşmeye yenik düşen kara fırın… Dokusu bozulan kale yamacı… Alanya’da beton; benim.
Benim; baskısı yanlış gazete… Trafik kazasında buruk kalan gül…
Benim; Ağustos’u dolu…
Benim; Toslak’lı bebek… Benim; hayata emanet… Ayşe’nin kızı; benim.