İNSAN kendisini anlatmasında zorluk çeker... üniversite öğrencisiyim ve kendi şiirimle anlatayım...
ELVEDA DİYEMEDİĞİMİZ ŞEHİR,
Elveda diyemedik bu şehrin sokaklarına Bir sene daha geçirdik bu diyarda Her şey karın tokluğuna Hayatta kalmak uğruna Ekmek uğruna Sevgi uğruna Sevdiklerimiz uğruna Yaşamla mücadele aşkına Bir senenin değil, her saniyenin önemi vardı Yalnız anlayana ve inanana Bu şehrin kaldırımlarını bizler aşındırdık Yürüdüğümüz adımlarla Yaptığımız kavgalarla Yaşadığımız aşklarla Bizler kazıdık odalarımızın duvarlarına Vatan, millet aşkını Allah, Muhammet aşkını Gurbette geçen zamanı Bizler vurduk kafalarımızı duvarlara Bir bunalım akşamında Sabaha karşı bir hiç uğruna Bizler yazdık ve yaşadık bu şehirde Yalnız anlayana ve inanana Hayallerimizde aynı özlem ve tutku vardı Bu gurbet zamanında hep yalnızlık duygusu Ve bir sıkıntı Yine bunalıma giriyorum Niçin; sevmek veya sevilmek aşkı galiba Bizler düşündük zamanı çizen bu yolda Gelecekte neler yaşayacağımızı Neler yaşatacağımızı Hepimizin bir gönül sıkıntısı vardı Bir yar ve onunla sevda Yaşayacağımız aşklar uğruna Bizim gönlümüzde yeri olurdu Ölüme kadar birlikte bu dünyada Fikrimizi hiç değiştirmedik Kişiliğimizden ödün vermedik Şeklimizle oynaşmadık Alışkanlıklarımızdan vazgeçmedik Hiçbir zaman taviz vermedik Çünkü bir gün gideceğiz bu şehirden İşte o zaman yar varsa yanımızda Alıp götürürüz kendi toprağımıza Arkamızda kimseyi bırakmayız bu yolda Sevdik, sevildik değişmezsek bu zamanda…
İNSAN kendisini anlatmasında zorluk çeker...
üniversite öğrencisiyim ve kendi şiirimle anlatayım...
ELVEDA DİYEMEDİĞİMİZ ŞEHİR,
Elveda diyemedik bu şehrin sokaklarına
Bir sene daha geçirdik bu diyarda
Her şey karın tokluğuna
Hayatta kalmak uğruna
Ekmek uğruna
Sevgi uğruna
Sevdiklerimiz uğruna
Yaşamla mücadele aşkına
Bir senenin değil, her saniyenin önemi vardı
Yalnız anlayana ve inanana
Bu şehrin kaldırımlarını bizler aşındırdık
Yürüdüğümüz adımlarla
Yaptığımız kavgalarla
Yaşadığımız aşklarla
Bizler kazıdık odalarımızın duvarlarına
Vatan, millet aşkını
Allah, Muhammet aşkını
Gurbette geçen zamanı
Bizler vurduk kafalarımızı duvarlara
Bir bunalım akşamında
Sabaha karşı bir hiç uğruna
Bizler yazdık ve yaşadık bu şehirde
Yalnız anlayana ve inanana
Hayallerimizde aynı özlem ve tutku vardı
Bu gurbet zamanında hep yalnızlık duygusu
Ve bir sıkıntı
Yine bunalıma giriyorum
Niçin; sevmek veya sevilmek aşkı galiba
Bizler düşündük zamanı çizen bu yolda
Gelecekte neler yaşayacağımızı
Neler yaşatacağımızı
Hepimizin bir gönül sıkıntısı vardı
Bir yar ve onunla sevda
Yaşayacağımız aşklar uğruna
Bizim gönlümüzde yeri olurdu
Ölüme kadar birlikte bu dünyada
Fikrimizi hiç değiştirmedik
Kişiliğimizden ödün vermedik
Şeklimizle oynaşmadık
Alışkanlıklarımızdan vazgeçmedik
Hiçbir zaman taviz vermedik
Çünkü bir gün gideceğiz bu şehirden
İşte o zaman yar varsa yanımızda
Alıp götürürüz kendi toprağımıza
Arkamızda kimseyi bırakmayız bu yolda
Sevdik, sevildik değişmezsek bu zamanda…