UYANMAK
Sevdasını kadere, bağlayan deli, ahmak,
Bu gençlikte düşlemez, ey şansa olan yamak!
Sonra çözüm olmuyor, üzülmek ve ağlamak,
Ölüm ötesi çok zor, yârden ayrı yaşamak…
Sabahları uykudan, sol yanın boş uyanmak.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Şiirime önemli katkı katan yorumunuza çok teşekkür ederim Mustafa Bey selamlar...
Uyuyan uyanır sonunda
"Kiminle, ne ile, nasıl yattığıdır"
Önemli olan,
Yalnız yatmış
Düşüne birini bile almamışsa,
Yalnız uyanacak
Yolu yok!
Zor seçim,
Tebrikler Fahri Bey...
Şiirime önemli katkı katan yorumunuza çok teşekkür ederim Mustafa Bey selamlar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta