UYANMADI
Ay ışığı denizlere yakışır.
Dağlar, bulutlar, boşluk olsa da arada.
Dur! İzle, Ay'la deniz birbirine bakışır.
Umut ki kavuşurlar ufukta bir karada.
Yine bir tebessüm gizli kalpte ki bu yarada!
Bir mehtap oluştu ki denizsiz Ankara'da!
Küçük bir dalga buldu avundu Gölbaşı'nda.
Biri gökyüzünde bu çilenin biri de karada.
Ne bileyim! Şimdi elleri belki yıldız topluyor.
Bir merdivende oturmuş ta karanfil kokluyor.
Tunalı Hilmi banklarında yalnız oturuyor.
Belki ki de sıcak bir nefesle yuvasına dönüyor.
Kötü bir gıcırtıyla kapılar açıldı.
Hıçkırık sonrası sanki yağmur yağdı.
Oturdu! Kireçsiz duvara sırtını dayadı.
Biliyor musun? Bir daha uyanmadı.
Şiir: Öner ÇAĞLAR
07.07.2022 Saat:12:46
Kayıt Tarihi : 19.1.2026 18:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!