Bazen bir sessizlik gelir, göğsüne oturur... Ne kelime kalır, ne dünya seni avutur.
Ruhun, uzak bir çağrıyı duyar; ne kulakla işitilir, ne gözle görülür. O çağrı, kendi özünden sana döner.
Gölgelerin arasında yürürsün, ve anlarsın; karanlık seni yutmaz, sen karanlığa göz olursun.
Bir perde kalkar, yıldızların ötesi görünür. Ve o an bilirsin; dünya sandığın şey yalnızca uzun bir rüyaydı.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta