Bazen bir sessizlik gelir, göğsüne oturur... Ne kelime kalır, ne dünya seni avutur.
Ruhun, uzak bir çağrıyı duyar; ne kulakla işitilir, ne gözle görülür. O çağrı, kendi özünden sana döner.
Gölgelerin arasında yürürsün, ve anlarsın; karanlık seni yutmaz, sen karanlığa göz olursun.
Bir perde kalkar, yıldızların ötesi görünür. Ve o an bilirsin; dünya sandığın şey yalnızca uzun bir rüyaydı.
Yağmurlar içinden ıslandım geldim
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim
Devamını Oku
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta