Yalnızlık bir çorap söküğü ayaklarımda,
Sabun köpüğü dudaklarımda.
Günler geçmiş, huzur kaldı uzaklarımda...
Günler derken aylar geçti kapımdan,
Yıllar kovaladı ardımdan.
Ben ağlarken dünya düştü sırtımdan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta