Çok çekti insanlık zulümden yana
Kan ağlıyor artık evlatla ana
Vahşi canavarlar doymuyor kana
Zalimler hukmeder yer küremizde
Uyanırız mutlak bir keremizde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çeşme başındakiler el etek öperken,
nasıl olacak hengi keremizde.
Saygılar Yurtsever
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta