Fiyakalı bir adamdı aslında,
Acısı yüzünden hic okunmazdı,
Hep yüreğinde taşırdı.
Beklentisi yoktu, bekleteninden.
Tatminkardi davranışları inanmasada inandiriyordu insanları.
Gece vakti çıkardı sokağa yalniz başına,
Ruhunu uyutuktan hemen sonra...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta