gümüşten gülüşün kanatlarında
küllemiş yangın yeriydi gözlerin
bir mart akşamında
beni hasrete attı sözlerin
göle vurmuş gizemli maviliklerinde
ellerinde dram balıkların
ruhumun derinliklerinde
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Uyansın İnsanlık
Uyansın artık...
Kulak verelim huzur seslerine
Bu alem uyansın
Uyansın artık...
Belki farklı bir ifade içerdi içimden geldi yazdım.
Güzeldi bu şiirde.Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta