Uyan Yar Başındasın Şiiri - Nuriye Akyol

Ne insanlar gördük dünya yüzünde,
Kötülüğe sahte kimlik hazırlar.
Bir katre merhamet yoktur özünde,
Kuzuyu kesmeye önlük hazırlar...

Şeytani beyinler düşer peşine,
Çalışanın zehir konur aşına.
Hayattayken "öldü" yazar taşına,
Doğrunun yoluna sinlik hazırlar.

Bir gaflet kayası düşmüş özüne,
Kara görünüyor aklar gözüne.
Kimler ayar vermiş telli sazına?
Fitne meclisine şenlik hazırlar.

Zillettir beşerde şirkin eseri
Çekip alır zulmet özden cevheri
Dili şeker, şerbet, gönlü zemheri
İyilik yapana kemlik hazırlar.

İsterler ki kardeş hakkı çalasın,
Hakk’a asi olup küfre dalasın.
Yeter ki zalime yoldaş olasın;
On paralık işe binlik hazırlar.

Nafile sen "öldü" diyerek avun,
Yerine kaç vekil koydu Firavun?
Kendine gel, uyan, özünü savun;
Zulüm tuzağını günlük hazırlar.

Diyorum ki: Uyan, yar başındasın!
Azrail sormuyor kaç yaşındasın.
Sen hâlâ bir varlık telaşındasın,
Ecel bıçağını anlık hazırlar.

Nûrfânî’m, dosttan çok düşmanımız var,
İmanımız kalkan, Allah bize yâr.
Asinin etrafı ateşten duvar,
Hakk sevdiği kula genlik hazırlar.

28/1/2026