Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Çok güzel bir vatan ve bayrak şiiri olmuş.Tebrik ederim.Yüreğinize sağlık.
Konu vatan olunca,kudsiyetim bayraktır
Milliyetim kırmızı, mukaddesatım ak'tır
Bu şiirimi günün hassasiyetine binaen, tüm ulusumuza seslenebilmek amacıyla yazdım.Tahrik ve provokasyonlara kapılmak bize zarar getirir.Birlik ve beraberliğimizin bozulması düşmanlarımızın işine yarar.Top yekün birlik olmanın zamanı dır diyor.Tarihe yepyeni bir sayfa açarak özgür ve mutlu yarınların zeminini oluşturmamızın gerektiğine inanıyorum.Herkezi aklı selim davranmaya davet ediyorum. Sevgi ve muhabbetlerim tüm ulusumuza Dost dizeleri Kan akıttık bu toprağa Bu türkiye hepimizin Ormanından tek yaprağa Bu Türkiye hepimizin. ......................... Bir tek elin nesi vardır İki elin sesi vardır Atatürk'ten yadigardır Bu Türkiye hepimizin. Kaldıralım bu zilleti Atmalıyız bu illeti Uyan büyük Türk Milleti Bu Türkiye hepimizin. Necati der, uyanalım Sırtı sırta dayanalım Ay- Yıldız'la boyanalım Bu Türkiye hepimizin. ____Necati Ocakçı
Yazan gönül sağ olsun... İyi ki varsınız... 10 puan +ant. Sevgi gönlümüzde...
Olamaz ki başka yerler Anadolu
İfritler geçemez inan ki bu yolu...
(21.07.2010 12:00-Adana)
Arif Tatar
Bu topraklar üzerinde yaşayan tüm insanların aklını başına alması ve bu vatana sahip çıkması gerek. Başka şansımız yok.Başka bir Anadolu da olmadığına göre doğru olanı yapmalıyız.Saygıdağer üstadın dediği gibi 'UYAN TÜRKİYEM UYAN' başlıklı beyit mutlaka okunmalı bana kalırsa tüm ülke halkı okumalı.Kutluyorum sizi üstadım antolojimde
Hamit kardeşim duyarlı yüreğini ve güçlü kalemini tebrik ederim birlik ve beraberlikten yana olan insanlarımız galip gelecektir selamlarımı gönderiyorum
M U H T E Ş E M ŞİİR.
Kutluyorum tüm kalbimle.
saygılar ve tam puan benden...........halilşakir
Her şiiriniz gibi ve onlar kadar
bu da mükemmel.
Bir nasıhat ve bir ders niteliğinde..
****************************************
'' Ben, sen, o '' gailesi, bencillik ifadesi
En muteber deyim se, hepimiz kaidesi
***********************************************
Konu vatan olunca,kudsiyetim bayraktır
Milliyetim kırmızı, mukaddesatım ak'tır.
**************************************************
Tebrikler Hocam.
Bedri Tahir Adaklı
duyarlı yüreği kutlarım, uyanmalıyız
Yüreğine sağlık. Bizi bize düşürmek isteyenler için gerçekten uyanık olmak ve oyuna gelmemek lazım.Kuklacı kukla oynatırken gölgeye bakmaya alışmışız ve hep te gölgelerle meşgul olmuşuz. Kuklaları oynatan elleri ve kolları farketmek ve onları etkisiz hale getirmek gerek.
Tam puasnimla tebrik ediyor selam, sevgi ve de saygılarımı bırakıyorum.
Seyfeddin Karahocagil
Vatan millet duyarlısı bu yüreğe saygılar.Ayakta alkışladığım anlamlı dizeler.Kutluyorum can-ı gönülden......halilşakir
TEK KELİMEYLE MUHTEŞEM.
LEZZETİ DAMAK TADINDA.
SELÂM VE SEVGİLERLE .
10 PUAN TAM PUAN.
NECATİ OCAKCI ANTALYA
Bu şiir ile ilgili 43 tane yorum bulunmakta