Ey, içimdeki Öfke uyan,
uyan ve savaş bu naciz bedenim senindir.
Uyan ve savaş HIRS, öfkemi körükle beynimin içindeki orman senindir yak ormanı.
Uyan ve savaş intikam, öfkenin silahı ve kalkanı ol,
koru öfkemi koru ki yıksın karşıma çıkanları.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta