Ey, içimdeki Öfke uyan,
uyan ve savaş bu naciz bedenim senindir.
Uyan ve savaş HIRS, öfkemi körükle beynimin içindeki orman senindir yak ormanı.
Uyan ve savaş intikam, öfkenin silahı ve kalkanı ol,
koru öfkemi koru ki yıksın karşıma çıkanları.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta