Ey, içimdeki Öfke uyan,
uyan ve savaş bu naciz bedenim senindir.
Uyan ve savaş HIRS, öfkemi körükle beynimin içindeki orman senindir yak ormanı.
Uyan ve savaş intikam, öfkenin silahı ve kalkanı ol,
koru öfkemi koru ki yıksın karşıma çıkanları.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta