Uyan gönlüm uyan, bak ikimiz kaldık
Bir hayırsız uğruna, yandıkça yandık
Bu sevdayı ikimiz, bir ömürlük sandık
Uyan gönlüm uyan, bak ikimiz kaldık
Senin yüzünden, bak sarardık solduk
Keyfimiz nasıldı, bak şimdi nasıl olduk
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Gönül denen varlık eğer Allah'ın fermanına boyun eğdirilmezse, ölene dek uyanmaz ve onu ancak ölüm sekeratı uyandırır ki, o zaman da iş işten çoktan geçmiş olur Bayram bey.
Ne mutlu, gönlünü, kalbini, nefsini, hissiyatlarını, aklını, izan ve idrakini Kur'an ile intibaha getirip, şu dünya imtihanını yüzünün akıyla bitirerek, sonsuz saadetler ülkesi olan baki cennet yurduna kapağı atabilenlere.
Hayırlı sınavlar olsun inşaallah.
Kaybedilen bir aşkın ve ona duyulan derin sevdanın, sonunda kişiyi nasıl yalnızlaştırıp, hüsranla yüzleştirdiğini betimliyor. Gönül, sevdanın peşinden gitmiş ama sonunda sadece acı ve yanılgı ile kalmış. Bir tür uyanış, bir içsel hesaplaşma ve sevdaya karşı duyulan öfke, şiirin temel duygularını oluşturuyor.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta