Ey dünyanın şasına kendini kaptırmış genç
Ne peygamberin dünya sevdalısıydı
Ne de atan
Anlatmazmı sana çanakkalede yokluk günlerini
Ecdadın baban,
Bahsetmez mi -karnına taş bağlayan ümmeti olduğun peygamberi -hocan,
Şimdiler bilmez ki un helvasını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta