İnsan kendi çocuğuna kıyar mı,
bunlar nasıl insan allah’ım,
çocuğun arkasına saklanıp,
nasıl olsa dünya görür karşı çıkar diye,
halkın çocuklarının arasına karışıp,
arı kovanına, hiç çomak sokar mı,
bunlar nası insan,allah’ım.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta