Ben karanlığın içinden doğduğum gün
Aydınlanacak benimle yolların
Dağılacak o üzerindeki kara bulutlar
Yeşerecek
Ovalarda yüzyillardır uyuyan çiçekler
Güneşi başımda
Yıldızları kucağımda getiriyorum
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta