Kendi duvarlarımızı
Kendimiz örüyoruz
Esaretin kasveti
Hüzünlü ve boğucu havası
Biz yaşamzedeleri
Koparıyor teker teker
Aynaya,
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa
Devamını Oku
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa




Dostum 'uyan' demekle uyananı gördün mü? Kimse 'uyan' demekle uyanmaz.. Onları uyanmaya yöneltecek, kımıldatacak, yerinden kaldıracak tutku, coşku, istek ve umut aşısı yapmak gerek...
İşte söylevden çok bu aşıları hangi duyarlıklar verebiliriz? Uyandırmak istediğimiz kişilerin duyarlıklarını nasıl keskinleştirebiliriz? Dürtmek yerine bir fısıltıda nasıl dimdik ayağa fırlatabiliriz? Bunları aramalıyız?
Yüreğinizde heyecan fırtınası, elbette şiir yangınlarını körükleyecektir.. Başarılar....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta