Kendi duvarlarımızı
Kendimiz örüyoruz
Esaretin kasveti
Hüzünlü ve boğucu havası
Biz yaşamzedeleri
Koparıyor teker teker
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Dostum 'uyan' demekle uyananı gördün mü? Kimse 'uyan' demekle uyanmaz.. Onları uyanmaya yöneltecek, kımıldatacak, yerinden kaldıracak tutku, coşku, istek ve umut aşısı yapmak gerek...
İşte söylevden çok bu aşıları hangi duyarlıklar verebiliriz? Uyandırmak istediğimiz kişilerin duyarlıklarını nasıl keskinleştirebiliriz? Dürtmek yerine bir fısıltıda nasıl dimdik ayağa fırlatabiliriz? Bunları aramalıyız?
Yüreğinizde heyecan fırtınası, elbette şiir yangınlarını körükleyecektir.. Başarılar....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta