Kendi duvarlarımızı
Kendimiz örüyoruz
Esaretin kasveti
Hüzünlü ve boğucu havası
Biz yaşamzedeleri
Koparıyor teker teker
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Dostum 'uyan' demekle uyananı gördün mü? Kimse 'uyan' demekle uyanmaz.. Onları uyanmaya yöneltecek, kımıldatacak, yerinden kaldıracak tutku, coşku, istek ve umut aşısı yapmak gerek...
İşte söylevden çok bu aşıları hangi duyarlıklar verebiliriz? Uyandırmak istediğimiz kişilerin duyarlıklarını nasıl keskinleştirebiliriz? Dürtmek yerine bir fısıltıda nasıl dimdik ayağa fırlatabiliriz? Bunları aramalıyız?
Yüreğinizde heyecan fırtınası, elbette şiir yangınlarını körükleyecektir.. Başarılar....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta