Kervanlar yol aldı yolculuk yakın,
Geçen yılların olmasın ziyan.
Geldi ihtiyarlık bir üslup takın,
Asıl kıyamet kopmadan uyan…!
Emirler verildi hep hece hece,
ölüm bakmıyor ıhtı yâr gence,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta